Den 48, kot, krot, huis, thuis?

Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens anders, tenzij bij den student. Bij ons tikt het op verschillende plaatsen te Leuven: in t’ ElixIr, in het theokot, op blok 6, (voor de archies) op het kasteel... Of het klokje tikt helemaal niet en slapen we voor de 100ste keer door onze wekker. Dit verhaal gaat over de tijd dat VTK’s klokken den 48 hebben bespeeld.

Blok 5, een onzekere thuishaven

De begin jaren ‘90 hebben veel veranderingen gekend voor VTK. In deze jaren begon de onzekerheid over de plaats waar VTK tot dan vertoefde, Blok 5 (huidige blok 6). 20 VTK praesidiumleden woonden er samen en deelden er lief en leed. Dit samenwonen was vooral van belang voor de werking van VTK. De cursusdienst was er gevestigd, vergaderingen vonden er plaats, en de voorbereidingen van allerhande activiteiten zagen daar hun eerste levenslicht. De raad van studentenvoorzieningen (RvS) stelde in 1990 de bewoning van 5/0 en 5/1 door VTK in vraag en gingen vanaf dan maatregelen nemen. Deze koten waren immers bedoeld voor beursstudenten en in die tijd was het aanbod aan goedkopere koten nog niet zo uitgebreid als nu. VTK moest op zoek naar alternatieven en ging tegelijk het debat aan met de RvS. In mei 1991 betuigde decaan Aernoudt zijn steun en de rector werd aangeschreven. Zo werd de problematiek een jaar verschoven en kon VTK zichzelf verdedigen. Er werd de afspraak gemaakt dat voor de 5/1 het merendeel van de bewoners beursstudent moest zijn. De komende twee jaar (‘92- ’93 en ‘93-’94) lukte dit niet en stonden er steeds koten leeg. 


Alternatieven?..

Aangezien de nieuwe regeling duidelijk zijn vruchten niet afwierp, ging VTK in 1994 opnieuw in discussie met de RvS. De conclusie was duidelijk: alternatieven moesten gezocht worden en de KU Leuven ging partners aanleveren waarmee dat kon. Het was ook in deze periode dat het Theokot ter sprake kwam. Een van de ideeën was om samen met ALMA en Acco een nieuwe blok te bouwen, waar het technische hart van VTK naartoe zou kunnen verhuizen. Plezante tongen praten soms van een VTK-toren in het midden van de campus, wat effectief (mits wat minder fantasie) één van de mogelijkheden was. Dit is echter niet doorgegaan omwille van de beperkte financiële middelen. 


Den 48, forgotten glory

Toen kreeg VTK een buitenkansje op het oog: Tervuursevest 48 en 50 stonden te koop, een prachtige locatie vlak naast de fak (ook al kwam die pas even later). Er werden in 1995 heuse plannen gemaakt om deze panden te kopen. In samenwerking met Vilv, de alumnivereniging (nu AIKUL) werd de financiering op poten gezet. Een lening was ook noodzakelijk om dit pand te kopen. Zoals het ingenieurs beaamt, waren de plannen groots en ambitieus. Verbouwingswerken, kantoren, koten, secretariaten, logistieke kelders, schuren ombouwen tot vergaderzalen met externen, alles was aanwezig. Uiteindelijk heeft VTK enkel nummer 48 gekocht en HUIS vzw werd opgericht in juni 1995. Evenals in juni 1995, besliste de RvS dat VTK toch nog 3 jaar zonder regels op blok 5 mocht blijven. VTK had nu twee woonlocaties. Den 48 heeft nog 16 jaar dienst gedaan als kot, waar voornamelijk leden van fakbar hun intrek namen. De verbouwingswerken tot het ‘nieuwe ingenieurshuis’ zijn nooit afgerond. Uiteindelijk werd in 2011 het pand verkocht, aangezien het pand onderhouden moeilijker bleek dan gedacht en de markt toen zeer positief was. VTK werd een ervaring en een positieve afrekening rijker. 

◄ Keer terug naar overzicht